English
Miguel Mihura
Miguel Mihura (1905–1977) – jako syn aktora (a jednocześnie impresaria i autora komedii, librett operetek i zarzueli) wychowywał się w środowisku teatralnym w Madrycie. Jako młody chłopak zaczął publikować w prasie rysunki i teksty satyryczne. W czasie wojny, w której opowiedział się po stronie nacjonalistów, założył i wydawał pismo satyryczne „La Ametralladora” (1936-1939), a po wojnie zasłynął jako założyciel i redaktor (1941-1944) pisma humorystyczno-satyrycznego „La Codorniz”. Napisał wiele scenariuszy filmowych i telewizyjnych. Otrzymał wiele nagród za twórczość teatralną i literacką. W 1976 roku został członkiem Real Academia Española.
Najbardziej charakterystyczne cechy dramatopisarstwa Mihury to czarny humor, groteska, zacieranie granic między tym, co realne, a tym, co nierealne. Źródłem akcji jest najczęściej konflikt jednostki i społeczeństwa, pokazany przez pryzmat relacji kobieta-mężczyzna. Zwykle w jego twórczości wyróżnia się sztuki komediowo-obyczajowe (cómico-costumbristas), tzw. „sztuki z tajemnicą” (comedias de misterio) oraz sztuki kryminalne (comedias policiacas). Oprócz Trzech cylindrów, popularność zdobyły komedie: A media luz los tres (W półmroku w trójkę), La bella Dorotea (Piękna Dorota) i najbardziej znana Maribel y la extraña familia (Maribel i dziwna rodzina). Paryska premiera Trzech cylindrów w sezonie 1958/59 została przyjęta entuzjastycznie przez publiczność i krytyków, a sztukę uznano następnie za prekursora teatru absurdu. W Polsce Trzy cylindry są znane, choć niezbyt spopularyzowane - 1 1994 roku radiowa "Dwójka" nadała słuchowisko w reżyserii Jana Warenycia, a dwa lata później powstał spektakl Teatru Telewizji w reżyserii Leny Szurmiej (premiera miała miejsce już w 1997). Podstawą obu realizacji było publikowane w tym tomie tłumaczenie Joanny Karasek.

« Wróć do listy książek

Tego autora
Słowa, rzeczy, imiona. Sześć sztuk z Hiszpanii.