English
Dea Loher
Dea Loher (ur. 1964) – niemiecka dramatopisarka i autorka. Studiowała germanistykę i filozofię na Uniwersytecie w Monachium, a następnie przez dłuższy czas przebywała w Brazylii. Po powrocie z Ameryki Południowej pracowała dla radia i studiowała dramatopisarstwo w berlińskiej Hochschule der Künste, m. in. pod kierunkiem Heinera Müllera i Yaaka Karsunke. W tej chwili mieszka jako niezależna autorka w Berlinie.
Debiutowała sztuką Olgas Raum (Przestrzeń Olgi, 1990), gdzie jako materiał wykorzystała autentyczne losy niemiecko-żydowskiej komunistki, Olgii Benario, deportowanej z Brazylii i straconej w Ravensbrück. Kilka sztuk Loher powstało w ścisłej współpracy z reżyserem Andreasem Kriegenburgiem (m. in. Sinobrody – Nadzieja kobiet, 1997 czy cykl Magasins des Glücks, 2001-2002). Dwukrotnie (1993, 1994) miesięcznik „Theater Heute” przyznał jej tytuł Młodej Dramatopisarki Roku. Otrzymała wiele prestiżowych nagród, m. in. Mühlheimer Dramatikerpreis (1998), Else Lasker-Schüler-Dramatikerpreis za całokształt twórczości (2005) oraz Bertolt Brecht Preis (2006). W lutym 2009 roku została uhonorowana przez Prezydenta Berlina Klausa Wowereita nagrodą Berliner Literaturpreis, a także zaproszona do poprowadzenia zajęć w ramach profesury gościnnej Heiner-Müller-Gastprofesur für deutschsprachige Poetik do Instytutu Petera Szondiego na Freie Universität w Berlinie.
W Polsce jej twórczość teatralna znana jest przede wszystkim dzięki inscenizacjom Pawła Miśkiewicz, który wystawił Przypadek Klary w Teatrze Polskim we Wrocławiu (2001), Niewinę w Starym Teatrze w Krakowie (2004) i Całopalenie w Teatrze Dramatycznym w Warszawie. Oba dramaty ukazały się także drukiem na łamach „Dialogu”: Przypadek Klary w przekładzie Jacka St. Burasa (2001, nr 8) oraz Niewina w przekładzie Doroty Sajewskiej (2004, nr 2-3).
W serii „Dramat współczesny” ukazały się do tej pory sztuki Medea na Manhattanie (1999) w tłumaczeniu Wojciecha Koczwary oraz Całopalenie w przekładzie Doroty Sajewskiej. Sztuka Lewiatan (Leviathan, 1993) w przekładzie Mateusza Borowskiego i Malgorzaty Sugiery podejmuje temat z najnowszej niemieckiej historii i oparta jest na kanwie wydarzeń z życia Ulrike „Marie” Meinhof z Frakcji Czerwonej Armii.

« Wróć do listy książek

Tego autora
Czerwona dekada
Na Manhattanie i gdzie indziej. Dziesięć sztuk niemieckich.