English
János Háy

János Háy (ur. 1960) – prozaik i dramatopisarz. Na uniwersytecie w Segedynie i w Budapeszcie studiował rusycystykę, historię i estetykę. W drugiej połowie lat osiemdziesiątych redagował w drugim obiegu czasopismo Narancsszivszonett (Sonet Pomarańczowego Serca). W latach dziewięćdziesiątych wydał sześć tomów poezji i trzy powieści: Dzsigerdilen. A szív gyönyörűsége (Dżigerdilen. Zachwyt serca), Xanadu. Föld, víz, levegő (Xanadu. Ziemia, woda, powietrze) oraz Közötte apának és anyának, fölötte a nagy mindenségnek (Między ojcem i matką, ponad wielkim wszechświatem, dziewięć opowiadań). Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień literackich oraz artystycznych, między innymi nagrody za najlepszy dramat sezonu 2002, nagrody za dramat dla młodych pisarzy w 2004 roku, Nagrody Cechu Dramaturgów za najlepszy węgierski dramat sezonu 2004 oraz nagrody Sándora Máraia w 2009 roku. Jest ponadto dwukrotnym stypendystą Fundacji Sorosa i Stypendium Literackiego im. Zsigmonda Móricza. Jolanta Jarmołowicz przełożyła do tej pory na język polski cztery dramaty Háya: Géza–dzieciak (premiera w Teatrze Telewizji oraz Teatrze Studio w reżyserii Zbigniewa Brzozy w 2005 roku), Stary Franka Hernera (wystawiony w Teatrze Polskim w Poznaniu w reżyserii Iwony Kempy w 2005 roku), Syn wujka Stefka (premiera w Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu w 2007 roku) oraz Ślubuję ci miłość i wierność (premiera w Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu w reżyserii Iwony Kempy w 2009 roku).

« Wróć do listy książek

Tego autora
Kolizje. Antologia nowego dramatu węgierskiego