English
Josep Pere Peyró
Josep Pere Peyró (ur. 1959) pochodzi z Majorki, jest aktorem, autorem, scenarzystą telewizyjnym, reżyserem i pedagogiem. Na początku swojej kariery był związany z zespołem Teatro Fronterizo (Teatr Graniczny), założonym przez José Sanchisa Sinisterrę, którego siedzibą był teatr Sala Beckett w Barcelonie; tam uczestniczył w Laboratorium Aktorskim i w warsztatach dramatopisarstwa. Później poświęcił się dydaktyce teatralnej jako wykładowca aktorstwa i dramatu na Universytecie Autonomicznym w Barcelonie, w Instytucie Teatralnym w Terrassie i w innych instytutach teatralnych w Hiszpanii i za granicą. Jako dramatopisarz od początku cenił sobie niezależność i własne utwory wystawiał z zespołami powołanymi doraźnie do realizacji konkretnych projektów artystycznych. Takim zespołem był Morel Teatre, z którym Peyró wystawił kilka sztuk, poświęconych problemowi braku komunikacji w relacjach uczuciowych, m.in.: Jocs d’artifici (Sztuczne ognie, 1987), La parella és… (Bycie parą polega na..., 1993), La trobada (Spotkanie, 1994), Quan els paisatges de Cartier-Bresson (Pejzaże Cartier-Bressona 1995) i Una pluja irlandesa (Irlandzki deszcz, 1995). Takimi zespołami były też Cia Josep Pere Peyró, Poco Produccions (1995) i Maleïts (1998). Peyró prezentuje własne przedstawienia na festiwalach teatralnych – Sitges (1994, 1995, 1998, 2001), Tàrrega (1993, 2007), Barcelona (1994), Chile (1995), Avignon (2006) i Wiedeń (2009), gości na scenach teatrów alternatywnych i repertuarowych. Jego utwory były tłumaczone na hiszpański, francuski, szwedzki i angielski, oraz wystawiane w Argentynie, Urugwaju, Ekwadorze i Szwecji. Trylogię Afrykańską, którą zamyka przygotowany w Kamerunie dramat Mur (2007), Peyró zrealizował z założonym w 2000 roku zespołem La
Invenció Teatre. Tematem przewodnim trylogii była różnorodność kulturowa, a celem – eksperymentowanie z różnymi formami ekspresji. Pierwsza część cyklu, Les portes del Cel (Bramy nieba, 2004), powstała w Maroku, drugą stanowiła inscenizacja sztuki El cel massa baix (Niskie niebo, 2007) marokańskiego dramatopisarza Ahmeda Ghazali, w przekładzie i adaptacji Peyró. Krytycy
hiszpańscy uznali Les portes del Cel za najciekawszy spektakl 2005 roku w Barcelonie; podobne wyróżnienie otrzymał w sezonie 1996-1997 spektakl Deserts (Pustynie), natomiast Mur został
wyróżniony w 2009 roku przez krytyków „Serra d’Or” jako najlepszy tekst teatralny. Ten właśnie ostatni utwór w zamieszczamy w niniejszej antologii w tłumaczeniu Anny Sawickiej.

« Wróć do listy książek

Tego autora
Ulisses na tratwie. Antologia sztuk katalońskich