English
Lluïsa Cunillé
Lluïsa Cunillé – urodzona w Badalonie w 1961 roku, jedna z najbardziej aktywnych w ostatnich latach dramatopisarek katalońskich, która przygotowuje też adaptacje teatralne (np. utworów Pasoliniego) i pisze scenariusze fi lmowe (Febrer w reżyserii Sílvii Quer). Sztuki pisania dla teatru uczyła się na warsztatach prowadzonych przez José Sanchisa Sinistierrę. Debiutowała sztuką Rodeo, która w 1991 roku otrzymała nagrodę imienia Calderona. W 2007 roku otrzymała nagrodę autonomicznego rządu katalońskiego, Generalitat de Catalunya. Do jej najbardziej znanych sztuk należą Accident (Wypadek, 1996), La venda (Sprzedaż, 1997), L’afer (Romans, 1999), Passatge Gutenberg (Pasaż Gutenberga, 2000), El gat negre (Czarny kot, 2001). W 2004 roku na zlecenie teatru Sala Beckett napisała sztukę Barcelona, mapa d’ombres (Barcelona, mapa cieni), którą zaskoczyła tak publiczność, jak krytykę. Ta sztuka stała się częścią cyklu L’acció té lloc a Barcelona (Akcja rozgrywa się w Barcelonie) i została opublikowana z tekstem Pada w Barcelonie Paua Miró, prezentowanym w niniejszej antologii. Jest to ironiczny, ale zarazem ciepły portret mieszkańców pensjonatu w barcelońskiej dzielnicy Eixample, przeniesiony następnie na ekran przez reżysera Venturę Ponsa. Na łamach czasopisma „Caplletra” Carles Batlle pisał, że w twórczości Cunillé forma i treść łączą się harmonijnie w sztukach na pozór intymnych i wieloznacznych, naznaczonych ciężarem tajemnicy; w tekstach, które prowadzą publiczność do fi nału pozbawionego sentymentów, równie oschłego i wieloznacznego, jak cała opowiadana historia. Efekt jest szokujący, widz ma wrażenie, że chodzi o przedstawienie nędzy i okrucieństwa życia społecznego, samotności, niemożności porozumienia... To wszystko sprawia, że Cunillé należy do autorów, których albo się kocha, albo nienawidzi. Podobnie jak Koltès, prawie zawsze wykorzystuje ona motyw spotkania dwóch nieznajomych w dziwnym, tajemniczym miejscu. Jednak poetyka szoku, konfl iktu, dealu, która mogłaby przybliżać twórczość Katalonki do poetyki tekstów francuskiego dramatopisarza, pozostaje zawieszona wpół drogi między realizmem a absurdem, poezją pierwszej próby a humorem. Prezentowana w antologii sztuka Aprés moi, le déluge (Po mnie choćby potop) w tłumaczeniu Agnieszki Stachurskiej jest pierwszym tekstem Cunillé publikowanym w języku polskim.

« Wróć do listy książek

Tego autora
Ulisses na tratwie. Antologia sztuk katalońskich